رباعی شمارهٔ ۳۵۰
اندازهٔ متن
سلطان ملاحت، مه موزون منست
در سلسلهاش، این دل مفتون منست
بر خاک درش، خون جگر میریزم
هرچند که خاکِ آن به از خون منست
۲ بیت
سلطان ملاحت، مه موزون منست
در سلسلهاش، این دل مفتون منست
بر خاک درش، خون جگر میریزم
هرچند که خاکِ آن به از خون منست
یادِ تو کُنَم، میانِ یادم باشیلب بُگْشایم، در این گشادم باشی