رباعی شمارهٔ ۳۵۷
اندازهٔ متن
صد بار بگفتمت، چه هشیار و چه مست
شوخی مکن و مزن به هر شاخی دست
از بس که دلت به این و آن درپیوست
آب تو برفت و آتش ما بنشست
۲ بیت
صد بار بگفتمت، چه هشیار و چه مست
شوخی مکن و مزن به هر شاخی دست
از بس که دلت به این و آن درپیوست
آب تو برفت و آتش ما بنشست
یادِ تو کُنَم، میانِ یادم باشیلب بُگْشایم، در این گشادم باشی