رباعی شمارهٔ ۳۵۹
اندازهٔ متن
عشق آمد و توبه را چو شیشه بشِْکست
چون شیشه شکست کیست کو داند بست؟
گر هست شکستهبند آن هم عشق است
از بند و شکست او کجا شاید جست؟
۲ بیت
عشق آمد و توبه را چو شیشه بشِْکست
چون شیشه شکست کیست کو داند بست؟
گر هست شکستهبند آن هم عشق است
از بند و شکست او کجا شاید جست؟
یادِ تو کُنَم، میانِ یادم باشیلب بُگْشایم، در این گشادم باشی