رباعی شمارهٔ ۳۶۲
اندازهٔ متن
عشق تو چنین حکیم و استاد چراست
مهر تو چنین لطیف بنیاد چراست
بر عشق چرا سوزم اگر او خوش نیست
ور عشق خوش است این همه فریاد چراست
۲ بیت
عشق تو چنین حکیم و استاد چراست
مهر تو چنین لطیف بنیاد چراست
بر عشق چرا سوزم اگر او خوش نیست
ور عشق خوش است این همه فریاد چراست
یادِ تو کُنَم، میانِ یادم باشیلب بُگْشایم، در این گشادم باشی