گر بر سر شهوت و هوا خواهی رفت
رباعی شمارهٔ ۳۷۲
اندازهٔ متن
گر بر سر شهوت و هوا خواهی رفت
از من خبرت که بینوا خواهی رفت
ور درگذری از این ببینی بعیان
کز بهر چه آمدی کجا خواهی رفت
۲ بیت۱ بازدید
منبع: ویکی‌درج
شعر رایگان می‌ماند؛ با ذخیره‌کردن، بعداً از کتابخانه‌ات پیدایش می‌کنی.