رباعی شمارهٔ ۳۷۲
اندازهٔ متن
گر بر سر شهوت و هوا خواهی رفت
از من خبرت که بینوا خواهی رفت
ور درگذری از این ببینی بعیان
کز بهر چه آمدی کجا خواهی رفت
۲ بیت
گر بر سر شهوت و هوا خواهی رفت
از من خبرت که بینوا خواهی رفت
ور درگذری از این ببینی بعیان
کز بهر چه آمدی کجا خواهی رفت
یادِ تو کُنَم، میانِ یادم باشیلب بُگْشایم، در این گشادم باشی