رباعی شمارهٔ ۴۰۰
اندازهٔ متن
گویند مرا که این همه درد چراست
وین نعره و آواز و رخ زرد چراست
گویم که چنین مگو که اینکار خطاست
رو روی مهش ببین و مشکل برخاست
۲ بیت
گویند مرا که این همه درد چراست
وین نعره و آواز و رخ زرد چراست
گویم که چنین مگو که اینکار خطاست
رو روی مهش ببین و مشکل برخاست
یادِ تو کُنَم، میانِ یادم باشیلب بُگْشایم، در این گشادم باشی