رباعی شمارهٔ ۴۰۳
اندازهٔ متن
ما را بدم پیر نگه نتوان داشت
در خانهٔ دلگیر نگه نتوان داشت
آنرا که سر زلف چو زنجیر بود
در خانه به زنجیر نگه نتوان داشت
۲ بیت
ما را بدم پیر نگه نتوان داشت
در خانهٔ دلگیر نگه نتوان داشت
آنرا که سر زلف چو زنجیر بود
در خانه به زنجیر نگه نتوان داشت
یادِ تو کُنَم، میانِ یادم باشیلب بُگْشایم، در این گشادم باشی