رباعی شمارهٔ ۴۲۹
اندازهٔ متن
نی با تو دمی نشستنم سامانست
نی بی تو دمی زیستنم امکانست
اندیشه در این واقعه سرگردانست
این واقعه نیست درد بی درمانست
۲ بیت
نی با تو دمی نشستنم سامانست
نی بی تو دمی زیستنم امکانست
اندیشه در این واقعه سرگردانست
این واقعه نیست درد بی درمانست
یادِ تو کُنَم، میانِ یادم باشیلب بُگْشایم، در این گشادم باشی