رباعی شمارهٔ ۴۳۶
اندازهٔ متن
هر چند شکر لذّت جان و جگر است
آن خود دگر است و شکرِ او دگر است
گفتم که از آن نیشکرم افزون کن
گفتا نه یقین است که آن نیشکر است
۲ بیت
هر چند شکر لذّت جان و جگر است
آن خود دگر است و شکرِ او دگر است
گفتم که از آن نیشکرم افزون کن
گفتا نه یقین است که آن نیشکر است
یادِ تو کُنَم، میانِ یادم باشیلب بُگْشایم، در این گشادم باشی