رباعی شمارهٔ ۴۷۵
اندازهٔ متن
آن را منگر که ذوفنون آید مرد
در عهد و وفا نگر که چون آید مرد
از عهدهٔ عهد اگر برون آید مرد
از هرچه صفت کنی فزون آید مرد
۲ بیت
آن را منگر که ذوفنون آید مرد
در عهد و وفا نگر که چون آید مرد
از عهدهٔ عهد اگر برون آید مرد
از هرچه صفت کنی فزون آید مرد
یادِ تو کُنَم، میانِ یادم باشیلب بُگْشایم، در این گشادم باشی