رباعی شمارهٔ ۵۰۰
اندازهٔ متن
آن وسوسهای که شرمها را ببرد
آن داهیهای که بندها را بدرد
چون سیر برهنه گردد از رسم جهان
در عشق جهان را به پیازی نخرد
۲ بیت
آن وسوسهای که شرمها را ببرد
آن داهیهای که بندها را بدرد
چون سیر برهنه گردد از رسم جهان
در عشق جهان را به پیازی نخرد
یادِ تو کُنَم، میانِ یادم باشیلب بُگْشایم، در این گشادم باشی