رباعی شمارهٔ ۵۰۲
اندازهٔ متن
آنها که به کوی عارفان افتادند
با نفخهٔ صور چابک و دلشادند
قومی به فدای نفس تن در دادند
قومی ز خود و جهان و جان آزادند
۲ بیت
آنها که به کوی عارفان افتادند
با نفخهٔ صور چابک و دلشادند
قومی به فدای نفس تن در دادند
قومی ز خود و جهان و جان آزادند
یادِ تو کُنَم، میانِ یادم باشیلب بُگْشایم، در این گشادم باشی