رباعی شمارهٔ ۵۳۷
اندازهٔ متن
اندر رمضان خاک تو زر میگردد
چون سنگ که سرمهٔ بصر میگردد
آن لقمه که خوردهای قذر میگردد
وان صبر که کردهای نظر میگردد
۲ بیت
اندر رمضان خاک تو زر میگردد
چون سنگ که سرمهٔ بصر میگردد
آن لقمه که خوردهای قذر میگردد
وان صبر که کردهای نظر میگردد
یادِ تو کُنَم، میانِ یادم باشیلب بُگْشایم، در این گشادم باشی