رباعی شمارهٔ ۵۴۷
اندازهٔ متن
ایام وصال یار گوئی که نبود
وان دولت بیشمار گوئی که نبود
از یار به جز فراق بر جای نماند
رفت آن همه روزگار گوئی که نبود
۲ بیت
ایام وصال یار گوئی که نبود
وان دولت بیشمار گوئی که نبود
از یار به جز فراق بر جای نماند
رفت آن همه روزگار گوئی که نبود
یادِ تو کُنَم، میانِ یادم باشیلب بُگْشایم، در این گشادم باشی