رباعی شمارهٔ ۶۱۱
اندازهٔ متن
نایی ببرید از نیستان استاد
با نه سوراخ و آدمش نام نهاد
ای نی تو از این لب آمدی در فریاد
آن لب را بین که این لبت را دم داد
۲ بیت
نایی ببرید از نیستان استاد
با نه سوراخ و آدمش نام نهاد
ای نی تو از این لب آمدی در فریاد
آن لب را بین که این لبت را دم داد
یادِ تو کُنَم، میانِ یادم باشیلب بُگْشایم، در این گشادم باشی