رباعی شمارهٔ ۶۶۲
اندازهٔ متن
در خدمتت ای جان چو بدن میافتد
زان سجده به بخت خویشتن میافتد
هر بار که اندر قدمت میافتم
جان در باطن به پای من میافتد
۲ بیت
در خدمتت ای جان چو بدن میافتد
زان سجده به بخت خویشتن میافتد
هر بار که اندر قدمت میافتم
جان در باطن به پای من میافتد
یادِ تو کُنَم، میانِ یادم باشیلب بُگْشایم، در این گشادم باشی