دوش از قمر تو آسمان مینوشید
رباعی شمارهٔ ۷۰۲
اندازهٔ متن
دوش از قمر تو آسمان مینوشید
وز آب حیات تو جهان مینوشید
زان آب حیاتی که حیاتست مزید
در هرچه حیات بود آن مینوشید
۲ بیت
منبع: ویکیدرج
شعر رایگان میماند؛ با ذخیرهکردن، بعداً از کتابخانهات پیدایش میکنی.