رباعی شمارهٔ ۸۲۴
اندازهٔ متن
مگذار که غصه در میانت گیرد
یا وسوسههای این جهانت گیرد
رو شربت عشق در دهان نه شب و روز
زان پیش که حکم حق دهانت گیرد
۲ بیت
مگذار که غصه در میانت گیرد
یا وسوسههای این جهانت گیرد
رو شربت عشق در دهان نه شب و روز
زان پیش که حکم حق دهانت گیرد
یادِ تو کُنَم، میانِ یادم باشیلب بُگْشایم، در این گشادم باشی