رباعی شمارهٔ ۸۳۰
اندازهٔ متن
مه را طرفی به ماه رو میماند
چیزیش بدان فرشته خو میماند
نی نی ز کجا تا به کجا مه که بود
جان بندهٔ او بدو خود او میماند
۲ بیت
مه را طرفی به ماه رو میماند
چیزیش بدان فرشته خو میماند
نی نی ز کجا تا به کجا مه که بود
جان بندهٔ او بدو خود او میماند
یادِ تو کُنَم، میانِ یادم باشیلب بُگْشایم، در این گشادم باشی