رباعی شمارهٔ ۸۳۲
اندازهٔ متن
میآ ید یار و چون شکر میخندد
وز مرتبه بر شمس و قمر میخندد
این یک نظری که در جهان محرم او است
هم پنهانی بدان نظر میخندد
۲ بیت
میآ ید یار و چون شکر میخندد
وز مرتبه بر شمس و قمر میخندد
این یک نظری که در جهان محرم او است
هم پنهانی بدان نظر میخندد
یادِ تو کُنَم، میانِ یادم باشیلب بُگْشایم، در این گشادم باشی