رباعی شمارهٔ ۱۰۱۸
اندازهٔ متن
ای گنج بیا زود به ویرانهٔ خویش
وی زلف پریشان مشو از شانهٔ خویش
وی مرغ متاب روی از دانهٔ خویش
ای خانه خدا درآی در خانهٔ خویش
۲ بیت
ای گنج بیا زود به ویرانهٔ خویش
وی زلف پریشان مشو از شانهٔ خویش
وی مرغ متاب روی از دانهٔ خویش
ای خانه خدا درآی در خانهٔ خویش
یادِ تو کُنَم، میانِ یادم باشیلب بُگْشایم، در این گشادم باشی