رباعی شمارهٔ ۱۰۴۴
اندازهٔ متن
گر میکشدم غم تو هر دم مکش
هل تا بکشندم همه عالم تو مکش
آنرا که خود انداختهای پای مزن
وانرا که تو زنده کردهای هم تو مکش
۲ بیت
گر میکشدم غم تو هر دم مکش
هل تا بکشندم همه عالم تو مکش
آنرا که خود انداختهای پای مزن
وانرا که تو زنده کردهای هم تو مکش
یادِ تو کُنَم، میانِ یادم باشیلب بُگْشایم، در این گشادم باشی