رباعی شمارهٔ ۱۱۱۶
اندازهٔ متن
آنها که به پیش دلستان میکردم
چون بد مستان دست فشان میکردم
هرچند ز روی لطف او خوش خندید
آخر بچه روی آنچنان میکردم
۲ بیت
آنها که به پیش دلستان میکردم
چون بد مستان دست فشان میکردم
هرچند ز روی لطف او خوش خندید
آخر بچه روی آنچنان میکردم
یادِ تو کُنَم، میانِ یادم باشیلب بُگْشایم، در این گشادم باشی