رباعی شمارهٔ ۱۱۳۰
اندازهٔ متن
از درد همیشه من دوا میبینم
در قهر و جفا لطف و وفا میبینم
در صحن زمین به زیر نه طاق فلک
بر هرچه نظر کنم ترا میبینم
۲ بیت
از درد همیشه من دوا میبینم
در قهر و جفا لطف و وفا میبینم
در صحن زمین به زیر نه طاق فلک
بر هرچه نظر کنم ترا میبینم
یادِ تو کُنَم، میانِ یادم باشیلب بُگْشایم، در این گشادم باشی