رباعی شمارهٔ ۱۱۷۹
اندازهٔ متن
بر میکده وقف است دلم سرمستم
جان نیز سبیل جام میکردستم
چون جان و دلم همی نمیپیوستند
آن هر دو بوی دادم از غم رستم
۲ بیت
بر میکده وقف است دلم سرمستم
جان نیز سبیل جام میکردستم
چون جان و دلم همی نمیپیوستند
آن هر دو بوی دادم از غم رستم
یادِ تو کُنَم، میانِ یادم باشیلب بُگْشایم، در این گشادم باشی