رباعی شمارهٔ ۱۱۹۰
اندازهٔ متن
تا جان دارم بندهٔ مرجان توام
دل جمع از آن زلف پریشان توام
ای نای بنال مست افغان توام
وی چنگ خمش مشو که مهمان توام
۲ بیت
تا جان دارم بندهٔ مرجان توام
دل جمع از آن زلف پریشان توام
ای نای بنال مست افغان توام
وی چنگ خمش مشو که مهمان توام
یادِ تو کُنَم، میانِ یادم باشیلب بُگْشایم، در این گشادم باشی