رباعی شمارهٔ ۱۲۰۳
اندازهٔ متن
تا میرود آن نگار ما میرانیم
پیمانه چو پر شود فرو گردانیم
چون بگذرد این سر که درین آب و گلست
در صبح وصال دولتش خندانیم
۲ بیت
تا میرود آن نگار ما میرانیم
پیمانه چو پر شود فرو گردانیم
چون بگذرد این سر که درین آب و گلست
در صبح وصال دولتش خندانیم
یادِ تو کُنَم، میانِ یادم باشیلب بُگْشایم، در این گشادم باشی