رباعی شمارهٔ ۱۳۴۰
اندازهٔ متن
من عادت و خوی آن صنم میدانم
او آتش و من چو روغنم میدانم
از نور لطیف او است جان میبیند
آن دود به گرد او منم میدانم
۲ بیت
من عادت و خوی آن صنم میدانم
او آتش و من چو روغنم میدانم
از نور لطیف او است جان میبیند
آن دود به گرد او منم میدانم
یادِ تو کُنَم، میانِ یادم باشیلب بُگْشایم، در این گشادم باشی