رباعی شمارهٔ ۱۳۵۶
اندازهٔ متن
مهتاب بلند گشت و ما پست شدیم
معشوق به هوش آمد و ما مست شدیم
ای جان جهان هرچه از این پس شمری
بر دست مگیر زانکه از دست شدیم
۲ بیت
مهتاب بلند گشت و ما پست شدیم
معشوق به هوش آمد و ما مست شدیم
ای جان جهان هرچه از این پس شمری
بر دست مگیر زانکه از دست شدیم
یادِ تو کُنَم، میانِ یادم باشیلب بُگْشایم، در این گشادم باشی