رباعی شمارهٔ ۱۳۵۷
اندازهٔ متن
میپنداری که از غمانت رستم
یا بیتو صبور گشتم و بنشستم
یارب مرسان به هیچ شادی دستم
گر یک نفس از غم تو خالی هستم
۲ بیت
میپنداری که از غمانت رستم
یا بیتو صبور گشتم و بنشستم
یارب مرسان به هیچ شادی دستم
گر یک نفس از غم تو خالی هستم
یادِ تو کُنَم، میانِ یادم باشیلب بُگْشایم، در این گشادم باشی