هر گه که دل از خلق جدا میبینم
رباعی شمارهٔ ۱۳۶۴
اندازهٔ متن
هر گه که دل از خلق جدا میبینم
احوال وجود با نوا میبینم
وان لحظه که بیخود نفَسی بنشینم
عالَم همه سر به سر تو را میبینم
۲ بیت
منبع: ویکیدرج
شعر رایگان میماند؛ با ذخیرهکردن، بعداً از کتابخانهات پیدایش میکنی.