رباعی شمارهٔ ۱۳۶۷
اندازهٔ متن
هم مستم و هم بادهٔ مستان توام
هم آفتِ جانِ زیردستان توام
چون نیست شدم کنون ز هستان توام
گفتی که الست، از الست آنِ توام
۲ بیت
هم مستم و هم بادهٔ مستان توام
هم آفتِ جانِ زیردستان توام
چون نیست شدم کنون ز هستان توام
گفتی که الست، از الست آنِ توام
یادِ تو کُنَم، میانِ یادم باشیلب بُگْشایم، در این گشادم باشی