رباعی شمارهٔ ۱۳۷۳
اندازهٔ متن
یک بار دگر قبول کن بندگیَم
رحم آر بدین عجز و پراکندگیَم
گر بار دگر ز من خلافی بینی
فریاد مرس به هیچ درماندگیَم
۲ بیت
یک بار دگر قبول کن بندگیَم
رحم آر بدین عجز و پراکندگیَم
گر بار دگر ز من خلافی بینی
فریاد مرس به هیچ درماندگیَم
یادِ تو کُنَم، میانِ یادم باشیلب بُگْشایم، در این گشادم باشی