رباعی شمارهٔ ۱۳۷۵
اندازهٔ متن
یک چند به کودکی به استاد شدیم
یک چند به روی دوستان شاد شدیم
پایان حدیث ما شنو که چه بوَد
چون ابر درآمدیم و بر باد شدیم
۲ بیت
یک چند به کودکی به استاد شدیم
یک چند به روی دوستان شاد شدیم
پایان حدیث ما شنو که چه بوَد
چون ابر درآمدیم و بر باد شدیم
یادِ تو کُنَم، میانِ یادم باشیلب بُگْشایم، در این گشادم باشی