رباعی شمارهٔ ۱۳۸۳
اندازهٔ متن
آنکو طمع وفا برد بر شکران
بر خویش بزد عیب و نزد بر شکران
ور شکران نهاد انگشت به عیب
در هجر بسی دست گزد بر شکران
۲ بیت
آنکو طمع وفا برد بر شکران
بر خویش بزد عیب و نزد بر شکران
ور شکران نهاد انگشت به عیب
در هجر بسی دست گزد بر شکران
یادِ تو کُنَم، میانِ یادم باشیلب بُگْشایم، در این گشادم باشی