رباعی شمارهٔ ۱۴۰۷
اندازهٔ متن
ای دوست قبولم کن و جانم بستان
مستم کن و از هر دو جهانم بستان
با هرچه دلم قرار گیرد بی تو
آتش به من اندر زن و آنم بستان
۲ بیت
ای دوست قبولم کن و جانم بستان
مستم کن و از هر دو جهانم بستان
با هرچه دلم قرار گیرد بی تو
آتش به من اندر زن و آنم بستان
یادِ تو کُنَم، میانِ یادم باشیلب بُگْشایم، در این گشادم باشی