رباعی شمارهٔ ۱۴۱۳
اندازهٔ متن
ای سنگ ز سودای لبت آبستان
از سنگ برون کشی تو مکر و دستان
آنجام چو جانیکه بدان کف داری
از بهر خدا از کف مستان مستان
۲ بیت
ای سنگ ز سودای لبت آبستان
از سنگ برون کشی تو مکر و دستان
آنجام چو جانیکه بدان کف داری
از بهر خدا از کف مستان مستان
یادِ تو کُنَم، میانِ یادم باشیلب بُگْشایم، در این گشادم باشی