رباعی شمارهٔ ۱۴۲۴
اندازهٔ متن
ای مجمع دل راه پراکنده مزن
زان زخمه پریشان چو دل بنده مزن
ای دل لب خود را که زند لاف بقا
جز بر لب آن ساغر پاینده مزن
۲ بیت
ای مجمع دل راه پراکنده مزن
زان زخمه پریشان چو دل بنده مزن
ای دل لب خود را که زند لاف بقا
جز بر لب آن ساغر پاینده مزن
یادِ تو کُنَم، میانِ یادم باشیلب بُگْشایم، در این گشادم باشی