رباعی شمارهٔ ۱۴۲۸
اندازهٔ متن
این بنده مراعات نداند کردن
زیرا که به گل رفته فرو تا گردن
این مستی ما چو مستی مستان نیست
پیداست حد مستی افیون خوردن
۲ بیت
این بنده مراعات نداند کردن
زیرا که به گل رفته فرو تا گردن
این مستی ما چو مستی مستان نیست
پیداست حد مستی افیون خوردن
یادِ تو کُنَم، میانِ یادم باشیلب بُگْشایم، در این گشادم باشی