رباعی شمارهٔ ۱۴۵۹
اندازهٔ متن
خود حال دلی بود پریشانتر از این
با واقعهٔ بیسر و سامانتر ازین
اندر عالم که دید محنتزدهای
سرگشتهٔ روزگار حیرانتر از این
۲ بیت
خود حال دلی بود پریشانتر از این
با واقعهٔ بیسر و سامانتر ازین
اندر عالم که دید محنتزدهای
سرگشتهٔ روزگار حیرانتر از این
یادِ تو کُنَم، میانِ یادم باشیلب بُگْشایم، در این گشادم باشی