رباعی شمارهٔ ۱۴۶۰
اندازهٔ متن
در بادهکشی تو خویش را ریشه مکن
وز باده و از ساده تو اندیشه مکن
با زنگی زلف او در آنور مجوی
اندیشهٔ باریک چنین پیشه مکن
۲ بیت
در بادهکشی تو خویش را ریشه مکن
وز باده و از ساده تو اندیشه مکن
با زنگی زلف او در آنور مجوی
اندیشهٔ باریک چنین پیشه مکن
یادِ تو کُنَم، میانِ یادم باشیلب بُگْشایم، در این گشادم باشی