رباعی شمارهٔ ۱۵۳۸
اندازهٔ متن
ای پردهٔ پندار پسندیدهٔ تو
وی وهم خودی در دل شوریدهٔ تو
هیچی تو و هیچ را چنین گوهر
به زین نتوان نهاد در دیدهٔ تو
۲ بیت
ای پردهٔ پندار پسندیدهٔ تو
وی وهم خودی در دل شوریدهٔ تو
هیچی تو و هیچ را چنین گوهر
به زین نتوان نهاد در دیدهٔ تو
یادِ تو کُنَم، میانِ یادم باشیلب بُگْشایم، در این گشادم باشی