تکبیت شمارهٔ ۱۸۱
اندازهٔ متن
غم عالم فراوان است و من یک غنچهدل دارم
چه سان در شیشهٔ ساعت کنم ریگ بیابان را؟
۱ بیت
غم عالم فراوان است و من یک غنچهدل دارم
چه سان در شیشهٔ ساعت کنم ریگ بیابان را؟
مشو از نالهٔ افسوس غافل چون جرس، باریاگر از کاروان همچون خبر بیرون نمیآیی