تکبیت شمارهٔ ۲۲۲
اندازهٔ متن
آسمان، آسوده است از بیقراریهای ما
گریهی طِفلان، نمیسوزد دلِ گَهواره را
۱ بیت
آسمان، آسوده است از بیقراریهای ما
گریهی طِفلان، نمیسوزد دلِ گَهواره را
مشو از نالهٔ افسوس غافل چون جرس، باریاگر از کاروان همچون خبر بیرون نمیآیی