تکبیت شمارهٔ ۳۱۹
اندازهٔ متن
بس که گشتم مضطرب از لطف بیاندازهاش
تا به لب بردن، تمام این ساغر سرشار ریخت
۱ بیت
بس که گشتم مضطرب از لطف بیاندازهاش
تا به لب بردن، تمام این ساغر سرشار ریخت
مشو از نالهٔ افسوس غافل چون جرس، باریاگر از کاروان همچون خبر بیرون نمیآیی