تکبیت شمارهٔ ۸۸۴
اندازهٔ متن
امید دلگشایی داشتم از گریهٔ خونین
ندانستم که چون تر شد گره، دشوار بگشاید
۱ بیت
امید دلگشایی داشتم از گریهٔ خونین
ندانستم که چون تر شد گره، دشوار بگشاید
مشو از نالهٔ افسوس غافل چون جرس، باریاگر از کاروان همچون خبر بیرون نمیآیی