ناهید
عطار نیشابوری

کو چشم که ذرّهای جمالت بیند

شمارهٔ ۳۷

عطار، مختارنامه، باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه

اندازهٔ متن۲

کو چشم که ذرّهای جمالت بیند

کو عقل که سُدَّهٔ کمالت بیند

گر جملهٔ ذرّات جهان دیده شود

ممکن نبود که در وصالت بیند

۲ بیت

منبع: کتابخانه تصوف

همهٔ شعرها