شمارهٔ ۸۸
اندازهٔ متن
در عشق نماند عقل و تمییز که بود
کلی دل و جان بسوخت آن نیز که بود
چون پرتو آفتاب از پرده بتافت
ناپیدا شد چو ذرّه هر چیز که بود
۲ بیت
در عشق نماند عقل و تمییز که بود
کلی دل و جان بسوخت آن نیز که بود
چون پرتو آفتاب از پرده بتافت
ناپیدا شد چو ذرّه هر چیز که بود
جانا نه یکیام نه دوام اینت عجب!نه کهنهٔ عشقم نه نوام اینت عجب!