شمارهٔ ۲
عطار، مختارنامه، باب ششم: در بیان محو شدۀ توحید و فانی در تفرید
اندازهٔ متن
این سودایی که میدواند ما را
هرگز نتوان نشاند این سودا را
گویند که خویش را فرود آر آخر
دربند چگونه آورم دریا را
۲ بیت
عطار، مختارنامه، باب ششم: در بیان محو شدۀ توحید و فانی در تفرید
این سودایی که میدواند ما را
هرگز نتوان نشاند این سودا را
گویند که خویش را فرود آر آخر
دربند چگونه آورم دریا را
گاهی بیخود، بی سر و بی پا برویمگه بی همه اندر همه زیبا برویم