دوش آمد و گفت: گِردِ اِعزاز مگرد
شمارهٔ ۱۰
اندازهٔ متن
دوش آمد و گفت: گِردِ اِعزاز مگرد
خواری طلب و دگر سرافراز مگرد
میدان که تو سایهٔ منی خوش میباش
هرجا که روم از پی من باز مگرد
۲ بیت
منبع: کتابخانه تصوف
شمارهٔ ۱۰
دوش آمد و گفت: گِردِ اِعزاز مگرد
خواری طلب و دگر سرافراز مگرد
میدان که تو سایهٔ منی خوش میباش
هرجا که روم از پی من باز مگرد
منبع: کتابخانه تصوف